Kasteel Zevendonk

Start
Omhoog

 

Wandeling “Kasteel Zevendonk”, 23 augustus 2009.

Zondag 23 Augustus 2009
“Vivre caché, c’est vivre heureux”.

Rond 14 uur mochten we de zeventig ingeschreven leden met hun familie en vrienden ontvangen op het prachtig domein in Zevendonk.
Jonkheer Jean de l’Escaille en zijn echtgenote verwelkomden ons aan de vroegere koetshuizen waar we een gezellig terrasje hadden gemaakt. Ter inleiding gaf jonkheer Jean ons aan “de mooiste zijde van het kasteel” een klein historisch overzicht van het kasteel en zijn bewoners. De namen de Fierlant en Versteylen kwamen regelmatig in zijn betoog voor.

Het middelste gedeelte van het huidig kasteel was in de 18de eeuw het buitenverblijf van de familie Sips- Van de Vliet en kwam in 1788 in het bezit van Johannes de Fierlant, die Schepen was van de Stad en Vrijheid Turnhout. Eind 19de eeuw kwam het gebouw in het bezit van Jean de Fierlant, de overgrootvader van de huidige eigenaar Jean de l’Escaille. Jean de Fierlant was Procureur des Konings en tot in 1899 voorzitter van de Commissie van de Strafinrichting van Turnhout en Merksplas. Hij liet rond 1890- 1900 de veranda bouwen aan de voorkant van het kasteel. Hij stierf in 1910. Zijn zoon Eduard de Fierlant, grootvader van Jean de l’Escaille, werd de volgende bewoner en was gehuwd met Elisa de Fierlant. (de Fierlant- de Fierlant!). Zij bouwden ondermeer de keuken en grote eetkamer aan de achterzijde van het gebouw zodat het ongeveer de huidige vorm kreeg. Het moest hoog en groot zijn in die tijd!

De boerderij die op deze plaats stond werd afgebroken rond 1910 en een honderd meter verder (richting oude autokeuring) opnieuw opgebouwd. Alles was net klaar toen in 1914 WO I begon. De dochter van Eduard de Fierlant, Marie de Fierlant, huwde met Gabriel de l’Escaille. Ze woonden op de Grote Markt, boven het Kursaal, in Turnhout toen hun zoon jonkheer Jean de l’Escaille werd geboren op 7 februari 1924. Wanneer in 1934 grootvader Eduard stierf verhuisden zijn ouders samen met de huidige bewoner, die toen ongeveer 10 jaar oud was, naar het kasteel. Ze maakten er ondermeer de harde oorlogsjaren mee. Marie de Fierlant was de “baas” over het uitgestrekte domein van ongeveer 450 hectare. Ze stierf al in juni 1947 zodat Gabriel de l’Escaille alleen moest zorgen voor de 3 kinderen Jean, Eduard en Thérèse.

Jonkheer Jean huwde op zijn beurt met Françoise van Doorlaer de ten Ryen op 5 juni 1951. Beiden gingen inwonen bij hun vader tot aan zijn dood in 1954. De jaren 1956-57 werd het domein van 450 hectare verdeeld over de 3 kinderen. Jonkheer Jean bleef het kasteel beheren en kreeg een 100 hectare grond onder zijn hoede. Hij werd ondermeer voorzitter van de Strafcommissie van Turnhout en Merksplas en bleef dit tot 1999, net honderd jaar na zijn overgrootvader!

Hij bouwde het domein verder uit tot een prachtig park. Regelmatig werden stukken grond bijgekocht tot ze een aaneengesloten geheel vormden. In dit domein staan eiken en beuken van honderden jaren oud. Ze vormen ondermeer de prachtige dreef waarin we gewandeld hebben.

We splitsten ons in twee groepen op gezien de grote opkomst en zowel jonkheer Jean als zijn zoon François namen ons mee voor een tochtje van enkele kilometers tot aan de open vlakte waar de ondergrondse hoofdgasleiding de gronden doorkruist. Op deze plaats kon je links de auto’s op de autostrade zien rijden. Het landgoed strekt zich nog veel verder uit tot aan de Melle vijvers. Onze gids bleef ons gans de wandeling uitleg geven over “zijn levenswerk”. Dat je halverwege in de weiden de grootste, oudste, prachtige eik kon bewonderen, hoe hij zelf een aantal jaren terug nog honderden bomen plantte op een voormiddag… Hij is terecht heel trots op deze fantastische plaats in onze stad, die haast niemand kent. Samen met zijn echtgenote trachten ze het domein zo goed mogelijk in stand te houden, zodat hun 3 kinderen François, Anne en Brigitte “later” maar moeten uitmaken was ze met dit juweeltje moeten doen.

Na meer dan twee uur kwamen we terug aan op “het terras” vóór het koetshuis. Er was een glaasje bier of frisdrank voorzien om gezellig te kunnen nakeuvelen en genieten van de unieke kans die ons geboden werd. Ik denk dat menigeen onder de genodigden “dagdroomde” om hier te mogen wonen.

Het bestuur wil iedereen die heeft deelgenomen danken voor de mooie middag en wenst Jonkheer Jean de l’Escaille, zijn lieve echtgenote (die spijtig genoeg niet mee kon wandelen aangezien ze herstelde van een heupoperatie) en zijn zoon nogmaals extra te bedanken voor de gastvrijheid waarmee we ontvangen werden.

Op deze plaats is de leuze van zijn echtgenote terecht “vivre caché, c’est vivre heureux”… al maakte ze voor ons een uitzondering op deze levenswijsheid.

Referentie Artikel.
Datum: 23 Augustus 2009
Auteur: Marc Cornelis
Datum van publicatie: Juli 2009

© Dani Bellemans & Het Bezemklokje 2011-2018
laatste wijziging op 05/07/2019